Чаъһығлығ даш

Марат Казей

Марат һойнундан гранаталарны уъшта соп алғаш, һииӈа салып ӄаған.

Фашистэр чазы ӄуду ӄоъштандыры чоруп чорааннар. Ыраӄшы нештар аъртында нюӈус ла партизан бар болғанын билгеш, оларыӈ һөме алып келгеннэр.

Марат автомады біле чыҷырадып дағжады берген. Ыньҷаарда бараӄсанныӈ оъһу төнэ берген!

Фашистэр билген чимэ дэғ. Мараттыӈ чеъштынып олырған нешты оларыӈ долғандыры чығлып келген. Мені дірииӈе алыр дәәш, һөме туътувыдарлар дэп Марат биливіткен. Марат тура сунғаш, фашистэр уун гранатасын меърһелевітті. Тыӄӄа ыыт, ӄышӄы, фашисттыӈ сооды дыӈналған. Оол ӄаъттэйи тура сунғаш, ӄышӄырывытты:

— Че, келиӈер! Че!

Марат иъһи гранатаны ӄолунда наъӄ ӄылы туътуп турған. ӄағбаан. Гранаталары ӄолунда часты бергеннэр. Бір ӄаъш гитлершілер черге чуғлу берген.

Марат Казей герой болу берген. Ол аайында кишилерніӈ сағыҷында аърта берген.

Маруся

Скачать этот текст:
ДОК ~25 КБайт
ПДФ ~100 КБайт
Тексты печатаются по книге «Сылтысчыӄ — Звёздочка», изданной в Иркутске в конце 1980-х — начале 1990-х годов. Составитель — В. И. Рассадин. К сожалению, остальные выходные данные утеряны.